Wel of niet grenzen aangeven

Ja, maar als iemand dwingend naar mij is dan heb ik daar geen last van hoor!’

Dit horen we met enige regelmaat van onze deelnemers aan het begin van onze trainingen. Men geeft niet makkelijk grenzen aan maar is, bij eisend gedrag, heel bereidwillig om het probleem op te lossen en er zo voor te zorgen dan de ander weer verder kan.

Want je hebt best begrip voor de irritatie of de frustratie van de ander. Door meteen te helpen, komt de harmonie terug en is iedereen tevreden. Want grenzen aangeven is best spannend.

De andere kant van de zaak is dat je ook iets bewerkstelligt wat je misschien niet wilt. De persoon die dwingend naar jou reageert en krijgt wat hij of zij wil, leert dan dat het loont om dwingend gedrag te vertonen. Want daarop volgt de beloning: jij gaat voldoen aan het eisende gedrag. Ook zal deze persoon zich een volgende keer naar je collega toe ook eisend opstellen want dat werkt toch?!

Door eisend en dwingend gedrag te stoppen, ontstaat er wederzijds respect over hoe je met elkaar omgaat en wat de gedragsregels zijn binnen de organisatie. En er ontstaat helderheid over wat er nu werkelijk aan de hand is. Daar hebben jij en de cliënt niet alleen profijt van maar ook je collega’s.