Ik heb hele erge agressie meegemaakt

Het komt voor dat een deelnemer persoonlijk geraakt wordt door een situatie binnen de training. Er komen dan herinneringen omhoog aan agressie welke die persoon heeft meegemaakt tijdens de jeugd. Zo iemand kan dan echt verdrietig worden.

Die meegemaakte agressie gaat bijvoorbeeld over schreeuwen en vloeken, kleineren, systematische onderdrukking of zelf fysieke agressie. Zo ook een deelneemster die altijd was verteld door haar vader dat ze waardeloos was.

Ze zei: ‘Dit achtervolgt me al mijn hele leven… Ik had echt het idee dat ik het achter me had gelaten en dan komt het toch weer boven. Wat moet ik hiermee? Kan ik hier ooit nog uitkomen?’

Als kind heb je niet de macht om te bepalen wat er gebeurt. Als de situatie onveilig is, kun je niet weglopen maar moet je wel meebewegen zodat dat je het “overleeft”. Als je volwassen ben geworden, zit je niet meer in die oude afhankelijke situatie. Het belangrijkste wat je dan kunt doen is hulp zoeken. Hulp om de dingen die je zijn aangedaan, een plek te geven. Handvatten om ervoor te zorgen dat je van nu af aan duidelijk kunt aangeven wat je accepteert en wat je absoluut niet accepteert.  Maar ook ondersteuning om het goede zelfbeeld te ontwikkelen waar jij recht op hebt. Hierover staat een prachtig stukje in een oude, gevonden tekst:

“Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren

en je hebt het recht hier te zijn.”

Uit “Desiderata” geschreven door Max Ehrmann